Afgelopen week kwam dan het langverwachte bericht van het revalidatiecentrum:
Komende week start het pijnrevalidatie-traject.
Vorig jaar volgde ik van januari t/m augustus een revalidatietraject i.v.m. het hebben van Chronische Pijn Syndroom.
Doel van de revalidatie was pijn accepteren en ermee om leren gaan. Dag in dag uit pijn. helse pijn! Beperkende pijn. Beangstigende pijn.... Wordt het ooit minder, wat betekent deze pijn en de huidige beperkingen/mogelijkheden voor de toekomst.... Dagelijkse interne strijd voor een 34-jarige. Verdriet, strijdlust
Aanstaande woensdag start ik met deel twee. De komende maanden ben ik 2 dagdelen per week te vinden binnen het revalidatiecentrum, voor behandelingen in een multidisciplinair team.
Nieuwe revalidatiearts.... nieuw behandelteam.... nieuwe therapieën.
Maar natuurlijk blijft het niet bij twee dagdelen "oefenen". Pijn is er 24/7, gedragsverandering zal dus ook 24/7 moeten zijn. De Pijn De Baas. Een uitdaging! Thuis aan de slag,als ik boodschappen ga doen, ontspanning zoek, op visite ga... Alles zal doordrenkt worden met dit "Leren omgaan met". Pogen de omstandigheden zo optimaal mogelijk te maken, Keuzes maken. En vooral ....LOSLATEN!
Toch wel enigszins gespannen tel ik de dagen tot woensdag af. Wat zal het programma gaan brengen?
Ik ben gewaarschuwd dat het een intensief, zwaar traject gaat worden. Confronterend. De confrontatie met jezelf aangaan. Veranderen. Verandering.
Gelukkig heb ik nog een paar dagen om te schakelen en de losse eindjes af te ronden. Dat geeft rust. Om gefocust dit leertraject aan te gaan.
Ik ben positief en benieuwd wat de toekomst gaat brengen.
LOSLATEN, ....
VAN WIE IK WAS EN OOIT HEB GEKUND......
Een hels rouwproces. Iets heel persoonlijks. Iedereen doet dat op zijn eigen manier.
Leren accepteren i.p.v. opstandig denken "Ik wil dit niet!". Heftig verdriet triggert ook pijn. Verschrikkelijke pijn. Niet op je voeten kunnen staan, niet lang kunnen lopen of staan, bekkenpijn, rugpijn. Ik heb maanden niet kunnen fietsen, op een aangepaste stoel gezetten.
Soms alles tegelijk, soms zingt het door je lichaam en wisselen de gebieden zich in verloop van tijd af.
Met het revalidatietraject gaan we op zoek naar een nieuwe balans.
Dat wat beter "past". Een nieuwe jas aantrekken zeg maar 😇
ONTDEK JE PLEKJE, MIJN NIEUWE IK: ZIJN WIE JE WERKELIJK BENT.
Ik hoop dat je me blijft volgen.
Vrienden die me van dichtbij kennen, of misschien ben je zelf wel Chronische Pijn patiënt?
Hoe ben jij je revalidatietraject doorgekomen en een bepaalde balans voor jezelf gevonden?
Laat het me weten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten