Herfst, herfst, wat heb je te koop?

Zoals ik al eerder schreef zijn we net terug van 2 weken vakantie op  Texel.

De eerste ochtenden was het behoorlijk regenachtig. 1 dag zelfs windkracht 10 aan zee.
Toch ging ik een korte wandeling maken over het  vakantiepark om daarna verse broodjes in de parksupermarkt te halen. Lekker warm kopje thee erbij, Mmmmm.

                         

De eerste bladeren, eikels en beukennootjes lagen al op de grond. Een oase van rust. Het vakantiepark nog in stilte, ontwakende vakantiegangers die zich een weg door de regen baanden om de hond uit te laten, een oase van rust. De herfst deed zijn intrede met de mooiste kleuren bladeren, bessen en rozenbottels.


Natuurlijk wil ik je een impressie geven van dit kleurenspektakel en prachtige natuurbeelden. Waar ik vroeger een hekel aan het herfst-seizoen had en de regen, kan ik tegenwoordig genieten van al dat moois. Wijsheid komt met de jaren zullen we maar zeggen 💗

                                              Herfst, herfst, wat heb je te koop
                                             Duizend kilo bladeren op een hoop
                                                        Zakken vol met wind
                                                               Ja m’n kind
                                              ‘k Weet niet of jij dat aardig vindt                                                                      (kinderliedje)

Peuterspeelzaal

"Samen spelen, samen zijn. Is dingen delen met elkander.
Samen delen, in het klein. Maar in het groot zal het net zo zijn " 
Het refrein van een liedje dat we in mijn jeugd met het kinderkoor in de kerk regelmatig zongen.
Ik moest er aan denken toen onze zoon gisteren voor de eerste keer officieel naar de peuterspeelzaal ging.Op en top enthousiast ging hij hoor. Met zijn rugzakje op zijn rug en iedereen bij binnenkomst vrolijk gedag roepend.

Samen spelen, samen delen. Wie kent het zinnetje niet 😉 Het credo dat menige peuter leert op de peuterspeelzaal.

Normaal gesproken gaan ze hier inde regio met 2 jaar en 3 maanden naar de peuterspeelzaal.
Een ochtend en een middag. Er waren meerdere redenen waarom, maar onze zoon startte dus met 3 jaar en 5 maanden. Ook is hij groot voor zijn leeftijd (menig voorbijganger heeft me al gevraagd of hij niet naar school moet....), dus dat is al reden tot gespreksstof 😅

Hoe dan ook, onze zoon kwam binnen, groette de juffen enthousiast, ging kijken wat de andere kinderen aan het doen waren en ging spelen. Dag zeggen en een knuffel kon er nog net af, maar eigenlijk wilde hij gewoon lekker aan de slag.(Tenslotte ziet hij mij elke dag al😇 Groot gelijk! Blijkbaar is dat niet bij iedere peuter zo het geval dus reden te meer dat de juf eens informeerde. Tja, vanaf zijn geboorte is hij het gewend om gemiddeld zo'n 2x per week ergens buitenhuis te spelen als ik naar therapeuten of revalidatiecentrum moest. Daarnaast nog spelen met neefjes en nichtjes, vriend(inne)tjes van mijn vriendinnen of in onze straat. Tja, en dan is dat natuurlijk gesneden koek: gedag zeggen ,weten dat je moeder terugkomt, lekker zelf gaan spelen en een enthousiaste begroeting als je zoonlief weer komt ophalen.

Bij thuiskomst lekker even wat aan de keukentafel gedronken en gegeten. Vurig vertelde hij wat er gebeurt was, wat hij gedaan en meegemaakt had. Heerlijk, ik hou van zijn enthousiasme 💓
Maar in het groot zal het net zo zijn ....
De puurheid, onbevangenheid en en enthousiasme van kinderen. Heerlijk toch?!

Op vakantie ....

Voor de derde keer op rij gingen we dit jaar met ons gezin naar Texel op vakantie.
Geen straf voor onze peuterzoon die graag buiten speelt, dol op dieren is en graag met water en zand kliedert! Ook het ligbad in de bungalow (thuis hebben we alleen een douche) zorgde voor de nodige uurtjes speelplezier. Wat kan het leven soms toch easy zijn!

We boekten in januari een mooie bungalow waar je heerlijk van je privacy en rust geniet.
Precies waar we naar op zoek waren: stilte, natuur en groene omgeving, rust, strand, zee, en leuke locaties en dorpjes om te bezoeken .... (en natuurlijk diverse stranden en strandtenten hahaha)
Een fijn grasveld rondom de bungalow om te spelen. En een terras met afdak waar je heerlijk vrij in het zonnetje kon lezen, luieren en barbecueën.

                                                      

De maanden van voorpret konden beginnen. Op kleurrijke post-its deed ik al wat "voorwerk": zocht kindvriendelijke uitstapjes en eettentjes, openingstijden en nam de kaart van Texel erbij. Die hebben zo een tijdje op de woonkamerdeur gehangen en gingen mee op vakantie. Handig!
Heerlijk 👍Dat werd dus geen gezoek op tablet of telefoon op vakantie. Maar lekker kijken wanneer je op pad wilde en gaan!
Inmiddels zijn we na 2 weken er helemaal uit te zijn geweest weer thuis.  Gelukkig hebben we de foto's en mooi herinneringen mee naar huis genomen om lekker na te genieten.

Het ritme van alledag is weer begonnen en ook de behandelingen op het revalidatiecentrum starten weer. Wie er tips heeft om het vakantiegevoel lekker lang vast te houden mag me tippen. Wij kijken alweer uit naar Texel deel vier volgend jaar 💓

De komende tijd zal ik regelmatig je "mee naar Texel" terugnemen en je het moois in beeld laten  zien. Tot gauw!

Denken ......

DENKEN..... ben jij ook een denker... en kom je al snel uit bij piekeren?

Tijdens mijn revalidatie leerde ik dat denken je vaak 24/7 bezighouden kan, iedereen tienduizenden gedachten per dag heeft en dat zoveel gedachten hebben dus normaal is, maar je er vaak niet veel verder mee komt als t bij denken zonder voelen en verfrissende ademhaling blijft.
De reis van je hoofd naar je hart, maakt dat je meer voelt, lichaam en geest meer één maakt, je beter waarneemt en los kunt laten.

De belangrijkste les die ik leerde? Dat acceptatie geen falen, opgeven of zwakte is. Maar juist actief is, van kracht getuigd en dat je de realiteit onder ogen ziet.
Hoe vreemd het ook mag klinken, ik mocht leren dat acceptatie (van levenslang chronisch ziek zijn, en alle bijkomende beperkingen en emoties, gedachten en gevoelens, ) zorgt dat je meer van je weinige energie behoudt en dus heel actief is! Want je blijft in beweging, letterlijk en figuurlijk.
I.p.v. snoeihard aan dat touw trekken van verzet, nog harder je best doen, ... alles wat energie wegzuigt, van de minimale kostbare energie die je hebt als patiënt met chronische pijn syndroom.

Loslaten...eng, doodeng. Angst om nog meer te verliezen, nog minder te kunnen. Maar omdat ik werkelijk alle andere wegen al geprobeerd heb, wat enorm tijdrovend en een verschrikkelijke uitputtingsslag is gebleken, mag ik nu het laatste proberen: acceptatie en rusten van een strijd die ik niet winnen kan.

Chronisch ziek#revalideren#acceptatie# cps# denken#voelen# leven #