Ken je dat?
Je zit ergens mee, je wil iets aanpakken maar je hebt geen idee hoe te beginnen?
Je blijft malen, bedenken en in je hoofd bezig tot je HET antwoord hebt?
Het antwoord dat dus nooit komt: Je loopt vast. Je zit er middenin en kunt het niet "vanaf een afstandje" meer bekijken. Je ziet geen mogelijkheden, kansen of oplossingen meer.
En soms .... moet je accepteren: Het is zoals het is.
Hard werken is dat toch? Van verzet naar acceptatie. Dat blijkt een hele strijd en dat heeft tijd en aandacht nodig de komende tijd.
En ook nog eens energie verslindend.....
Uiteindelijk heb je geen stap verzet en alleen maar bedacht (en is alle energie daar naar toe te gegaan in plaats van dat je daadwerkelijk iets hebt gedaan.
Zo ging dat hier de afgelopen maanden dus ook!
Totdat ik de volgende quote las die me aan het denken zetten:
Het roer moest om. Ik moest afscheid nemen van "de oude ik"en loslaten om vooruit te kunnen:
Je zit ergens mee, je wil iets aanpakken maar je hebt geen idee hoe te beginnen?
Je blijft malen, bedenken en in je hoofd bezig tot je HET antwoord hebt?
Het antwoord dat dus nooit komt: Je loopt vast. Je zit er middenin en kunt het niet "vanaf een afstandje" meer bekijken. Je ziet geen mogelijkheden, kansen of oplossingen meer.
En soms .... moet je accepteren: Het is zoals het is.
Hard werken is dat toch? Van verzet naar acceptatie. Dat blijkt een hele strijd en dat heeft tijd en aandacht nodig de komende tijd.
En ook nog eens energie verslindend.....
Uiteindelijk heb je geen stap verzet en alleen maar bedacht (en is alle energie daar naar toe te gegaan in plaats van dat je daadwerkelijk iets hebt gedaan.
Zo ging dat hier de afgelopen maanden dus ook!
Totdat ik de volgende quote las die me aan het denken zetten:
Het roer moest om. Ik moest afscheid nemen van "de oude ik"en loslaten om vooruit te kunnen:
Het aha- momentje kwam na de komma:,
"..........Tenzij je het heft in eigen handen neemt en aan de slag gaat. "
Meteen begon het interne stemmetje: maar hoe dan, wanneer dan, waar haal ik de tijd en energie vandaan, ik moet ook nog.... en .... en..... doen. pfffffff......STOP!!!
Oke, Let's do this: New Beginnings!!!
Natuurlijk kun je met goede voornemens beginnen op 1 januari (en na 3 maanden de handdoek weer in de ring gooien ). Ook begin vaak met een vliegende start, tig doelen tegelijk en.... bij 1 van de eerste windvlagen vaak al om. Dat moest anders!
Ik begon ...........
Maar al snel kwam ik er achter dat ik (vanwege een nog te volgen vervolg van mijn revalidatietraject) eigenlijk terecht kwam in het "alles- of niets"gebeuren. Ik heb geen idee wat de toekomst gaat brengen, liep met veel verdriet op wat er niet is (en onduidelijkheid over wat nog kan komen, of misschien ook niet), over wat ik niet meer kon. Ik kon gewoon niet meer helder nadenken.
Stop! Tijd om verdriet, gemis, frustraties, boosheid en onzekerheid toe te laten en ergens te gaan parkeren. Al die tijd had ik veel weggedrukt. Ik moest en zou verder! Maar ik liep er aan voorbij dat tijden veranderen, je door je ziekte fysiek en mentaal ineens minder kan (terwijl je hoofd nog "de oude"is). De laatste maanden ben ik er naar toe gegroeid dat:
En dan nu...... wat wel?
Op de wachtlijst voor het revalidatiecentrum. Geen idee wanneer ik mag starten, maar ik probeer nu al wat 'voorwerk"te doen.(Je leest het goed: stilstaan wil ik niet)
In kaart brengen wat ik fysiek wel aankan ( en de dag en weken erna ook nog!) wat betreft staan, lopen, fietsen, en dagelijkse bezigheden zoals het huishouden, opvoeding van zoonlief, hobby's en uitjes.
Er werd een plan de campagne gesmeed. En dat geeft energie!
Ready to go? Ik wel!
Wat zijn jou goede voornemens?
En ben jij net zo eigenwijs als ik, om gewoon lekker midden in het jaar daarmee te starten in plaats van op 1 januari?
Tips en trucs en mijn ontwikkelen (en volhouden!) van een gezonde leefstijl lees je in de komende blogs onder diverse "gezonde tags"
Lekkere recepten, beweging, tijd voor ontspanning, oefeningen doen, een balans zoeken, .... je gaat het allemaal lezen bij Welkom Thuis.
Fijne dag!
