Ook zo herkenbaar?
Afgelopen weekend had ik dus duidelijk niet de gang er in. Zoonlief was niet topfit en wilde veel nabijheid, even op verjaardagsvisite geweest en toen.... ging het lichtje uit. Veel wensen en to-do-puntjes dus gedwongen geschrapt. Jammer zeg!
De rest van de dag kwam er vrij weinig meer uit me en de dag erna (vandaag dus) nog minder.
Morgen hopelijk een betere dag!
Heb jij dat ook: een dag dat je gewoonweg niet vooruit komt? Dat de dag dan erg lang duurt?
Wat doe jij dan: gewoon doen wat je altijd doet en hopen dat je lichaam je niet in de steek laat?
Of neem je gas terug omdat je vermoed dat je lichaam aangeeft dat je over een grens bent heengegaan en het rust wil?
En als je voor rust kiest: wat is dan echte rust voor jou?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten