Inmiddels is onze zoon 3 dus tijd voor een check-up bij de arts.
's Ochtends rustig onze zoon verteld wat we vandaag gingen doen en wat hij kon verwachten.
Weet je wat het eerste was dat hij zei? "Ik wil niet prikken".
In eerste instantie viel het kwartje niet direct moet ik eerlijk toegeven. Het prikken in zo'n priklap met van die kartonnen kaarten met een afbeelding erop en puntjes die je met een prikpen prikt noemt hij normaal "prikken".
Maar hij bleef het herhalen: Hij wilde geen prikken bij het consultatiebureau.
Aha, blijkbaar was dat zijn referentie dus: consultatiebureau en een inenting krijgen.
Bijzonder dat hij zich dat nog herinnerd van het bezoekje een jaar geleden en nog benoemd ook. Hij was toen pas 2 jaar!
Ik heb altijd gedacht dat je eerste flarden aan jeugdherinneringen rond je 3,5-4 jaar begonnen. Veel eerder blijkt nu dus!
Dus 's ochtends weekboodschappen samen gedaan, fruit gegeten, lekker geschilderd, boekjes gelezen.... en na een vroege lunch vertrokken we om 11.45 uur naar het consultatiebureau.
Lekker op de fiets, want het is zo'n 2 minuten fietsen van ons huis vandaan.
We waren verzocht 10 minuten voor de afspraak met de arts aanwezig te zijn (om te wegen en meten), maar al snel bleek dat het spreekuur uitliep...
Zoonlief vermaakte zich prima tussen alle baby's (en veel kusjes geven, dus mama heeft gepoogd dit enigszins af te remmen...) , kletsen en spelen met andere kindjes. Genoeg uitdaging en lekker in de wachtruimte rondfietsen.
Maar toen na een half uur wachten de dame met haar baby die al die tijd naast ons had gezeten de afspraak voor ons was zonk de moed me wel een beetje in de schoenen...
Na 40 minuten "nee, nee" en "Mij!!!" van een ander meisje en zowel haar als mijn zoon hun grenzen uittesten onderling, stond het zweet aardig op mijn bovenlip. Gelukkig was zij met haar zusje aan de beurt en zaten de kemphanen niet meer op elkaars lip in die ruimte. Pffff.
Hehheh, eindelijk aan de beurt. Uiteraard had zoonlief inmiddels geen oog meer waar hij voor kwam en wilde zijn Bob de Bouwer helm niet afzetten of van de fiets af komen...
Na wat oefeningen en taakjes ter observatie was ons bezoekje al snel klaar. Alles goed met onze kleine man. Mooi zo! We kunnen er weer een klein jaartje tegenaan 👍
Dan gaat hij wel om " te prikken"..... Uitdaging als ze alles bewuster meemaken dan toen ze baby waren (en mama ook verre van dol op injectienaalden is en de rust dan moet uitstralen)
Het voelde alsof ik een complete workout had doorlopen!! Voor de meeste moeder vast al geen pretje. Maar als je zoals ik met Chronische Pijn Syndroom loopt is dit een ware uitputtingsslag. Kwam echt met min 20 aan energie thuis, totaal uitgewrongen.Thuis is zoonlief dan ook lekker in de tuin gaan fietsen en hielden we een filmmiddagje. Kan ook heel gezellig zijn 😉
Na 1,5 uur wachten en het gesprek kwamen we "opgewarmd" het consultatiebureau uitgelopen....
Met 2 stickers en een kleurplaat van Joepie (de mascotte van de consultatiebureau-organisatie), dat dan weer wel ......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten